‘Artikel uit de Limburger januari 2012’
Acrobatenact met veertien stoelen
Gezien: Expositie van Ton van Gilst en Hans van der Weijden.
In: Galerie Graus (Echt) door Thijs Lenssen
 
Het blijft aardig om te zien hoeveel zeggingskracht
een eenvoudig kunstobject kan hebben.
In dit geval een smalle, ijzeren kooi van Ton van Gilst
bij Galerie Graus in Echt. In die met zware kettingen
gesloten kooi hangt een kruis en ligt een teddybeer.
De locatie kan meespelen (de galerie is gevestigd
in de kelders van een voormalig klooster),
evenals het tijdsgewricht (met het Deetman-rapport
vers in het geheugen), maar Jongensinternaat,
zoals het object heet, doet huiveren.
Zeker als je eerst langs alle andere werken van
dezelfde kunstenaar bent gelopen.
Die veel onschuldiger zijn en soms humoristisch.
Neem drie grote, roestbruine, ijzeren platen waaraan
eethoeken hangen, met halve schotels als tafeltjes
en twee of meer stoeltjes. Of neem Nike,
godin van de overwinning, met vleugels
van halve (fiets)buitenbanden en haar lichaam
gewikkeld in binnenbanden en metalen linten.
Van Gilst, die tevens meubelontwerper is,
jongleert met ijzer.
Letterlijk, bij een metershoge acrobatenact van veertien
stoelen: Chairway to heaven, een wat flauwe 
woordspeling *misschien (op Stairway to heaven),
maar enfin.
En met honderden stansplaatjes bouwde hij een
mitatie van het beroemde beeldje Venus van Willensdorf.

Ton van Gilst

Ton van Gilst